Czesanie:
Pieska można czesać na kolanach, lub na specjalnym (stabilnym!)
stoliku. W tym drugim przypadku nie wolno nam się odwrócić ani
na chwilę. Upadek ze stolika może się dla naszego pupila skończyć
bardzo źle.
Najlepiej zacząć od masażu połączonego z dokładnym oglądaniem
skóry pieska. Sprawdzamy czy na ciele nie ma zadrapań, infekcji
skórnych, czy śladów działalności pasożytów zewnętrznych. Ulubione
miejsca kleszczy to uszy, szyja, okolice ogona i między palcami.
Szczotkowanie pieska jest bardzo ważne, bo pomaga usuwać martwe
włosy. To nasz wybór, czy znajdą się one na szczotce, czy na
naszym wyjściowym ubraniu.
jak czesać:
Czeszemy najpierw pod włos, od ogona do szyi,
na grzbiecie i na bokach. Potem z włosem - grzbiet, boki, szyja i nogi.
Delikatnie kładziemy pieska na grzbiecie i czeszemy spodnią stronę.
Jeszcze tylko ogonek... Jeśli nasz piesek jest długowłosy, na koniec
używamy grzebienia (ang: "rubbing comb"). Długie włosy na uszkach,
łapkach i ogonku muszą być starannie rozczesane. Lepiej zapobiegać
kołtunom, niż je potem rozplątywać.
Uszy:
Zaglądamy do uszu. Powinny być wewnątrz różowe,
z gładkimi brzegami. Jeśli coś jest nie w porządku,
często można to wyczuć nosem. Ciemna wydzielina o przykrym
zapachu jest oznaką działalności roztoczy. W przypadku zaobserwowania
niepożądanych objawów należy możliwie szybko skonsultować się
z weterynarzem.
Zęby:
Chihuahua mają skłonności do kamienia nazębnego,
ale sucha karma i właściwa pielęgnacja pozwalają zmniejszyć problem.
W tym celu dobrze jest czyścić ich zęby co 2-3 dni specjalną pastą
(nigdy pastą do zębów dla ludzi!) i szczoteczką. Można użyć szczoteczki do zębów dla dzieci.
Niektórzy autorzy proponują przetarcie zębów gazą nasączoną sokiem
z cytryny, lub wodą utlenioną. Jeżeli piesek boi się szczoteczki,
zaczynamy od mycia zębów palcem.
Raz na pół roku weterynarz powinien zbadać stan zębów naszego pupila.
Pazurki:
Co najmniej raz w miesiącu trzeba podciąć pazurki, które
rosną zbyt szybko żeby same się starły podczas spacerów.
Za długie pazurki nie pozwalają pieskowi normalnie chodzić, co jest
nie tylko niewygodne, ale może powodować różne dolegliwości.
Bierzemy łapkę w lewą rękę, a w prawą obcinacz. Jasne pazurki są
łatwiejsze do obcięcia, bo dobrze widać, gdzie zaczyna się palec.
Lepiej obciąć za mało niż za dużo. W wypadku gdybyśmy zranili pieska
należy użyć środka do hamowania krwawienia ("kamień po goleniu"),
a jeśli nie mamy nic takiego - przycisnąć do ranki kostkę miękkiego
mydła, torebke z zaparzoną herbatą ekspresową (zimną!)
lub posypać grubo mąką. Jeśli wypadki będą zdarzać się
często -nie dziwmy się, że piesek reaguje paniką na widok obcinacza.
O przycięcie pazurków możemy też poprosić weterynarza.
Kąpiel:
Jeżeli regularnie czeszemy naszego pieska, nie potrzebuje on
częstych kąpieli. Zwykle nie kąpie się ich częściej niż raz na
2 miesiące. Trzeba wiedzieć, że kąpiel usuwa z psiej skóry niezbędną,
ochronną warstwę łoju, zatem należy się do niej uciekać w ostateczności, a częstsze mycie powoduje, że łojotok się nasila, pies brudzi się szybciej - nadmiar tłuszczu łapie kurz, a sam łój nie ma zbyt przyjemnej woni (bez eufemizmów - pies śmierdzi!); w skrajnych przypadkach nadmiernie częste kąpiele prowadzą do przerzedzenia włosa, a nawet do łysienia.
Do wanny dobrze jest włożyć starą matę łazienkową, żeby łapki się
nie ślizgały - i nie rysowały wanny. Niektórzy kąpią chihuahua i ratlerki w
umywalce, co jest wygodne, ale może być niebezpieczne, jeśli choć
na chwilę oderwiemy oczy lub ręce od pieska.
Powinniśmy używać specjalnego szamponu (a dla długowłosych również
odżywki) przeznaczonego dla psów. Najlepiej przy ich wyborze skorzystać z rady lekarza weterynarii, bo niektóre szampony mogą powodować uczulenia. Ludzkie kosmetyki nie są odpowiednie dla zwierząt, można jednak użyć szamponu dziecięcego, bez odżwyki i dodatków zapachowych.
Przed kąpielą powinniśmy wyprowadzić pieska, żeby potem mokry nie
domagał się spaceru, który całkiem zniweczyłby nasze wysiłki.
Do uszu należy włożyć waciki. Potem polewamy pieska wodą
i namydlamy szamponem. Nie mydlimy głowy. Uważamy na oczy. Spłukiwać należy długo i starannie, resztki szamponu mogłyby wywołać swędzenie i podrażnienia skóry. Odżywka ułatwia rozczesywanie sierści piesków długowłosych. Należy ją także starannie spłukać.
Wycieramy pieska i suszymy starannie. W wyjątkowych wypadkach można
użyć suszarki, ustawionej na najmniejszą temperaturę, może to jednak prowadzić do przesuszenia skóry. Uwaga: włożenie pieska do klatki i nakierowanie suszarki może łatwo spowodować śmierć z przegrzania. Nie należy tego nigdy robić!
Najlepiej jednak wytrzeć psa starannie, a potem zawinąć go w suchy kocyk, aby własnym ciepełkiem wygrzał się i wysechł.
Suchego pieska szczotkujemy.
